Wat te doen met een paar middelmatige venkelknolletjes? Eerst dacht ik aan de salade met koolrabi. Lekker en goed voor twee. Maar toen ik pas na vijven vernam dat er mee-eters kwamen, moest ik het wel over een andere boeg gooien. Die boeg luistert naar de naam ‘pagina 185 van Smaakvrienden’; het boek dat een vaste plaats op het aanrecht heeft.
Denk aan de zilte smaken van kombu, wakame en sojasaus; de zoetzilte smaak van oestersaus; het zacht bittere van sesampasta (tahin) en vissaus; de friszure van tamarinde, en de pittige smaak van wasabi en pepers. En dan de specerijen als koriander, steranijs, kaneel, kardemom, saffraan waar je smaken intens mee kunt verdiepen en accenten kunt aanbrengen.
De familie pompoen is onvoorstelbaar groot. Met oneindig veel variaties in vormen, kleuren en formaten. Om ze nog enigszins uit elkaar te houden zijn ze ingedeeld in zomer- (pattison, courgette) en wintersoorten (reuzenpompoen, Hokkaido, spaghettipompoen, flespompoen, eikelpompoen) of volgens de drie belangrijkste takken; kalebassen (meestal voor decoratie), courgettes en pompoenen.
Als lid van de grote boleten familie is eekhoorntjesbrood na truffel de hoogst gewaardeerde eetbare paddenstoel in Europa, die in Italië ‘porcino’(i) heet, in Frankrijk ‘cèpe’(s) en Steinpilz(e) in Duitsland.
Je vindt ze voornamelijk in de herfst, bij koel en regenachtig weer groeien ze letterlijk als paddenstoelen uit de grond.
De butternut squash-oogst was goed dit jaar. In Nederland wordt het ding flespompoen genoemd. Maar de boter-nootsmaak doet de Engelse naam recht. Je kunt er heerlijke stoofpotten mee maken.
